Back

ⓘ Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι




Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι
                                     

ⓘ Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι

Το Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι είναι εθνικό πάρκο στην Τανζανία, στις περιοχές Μάρα και Σιμίγιου. Το πάρκο είναι γνωστό για την ετησία μετανάστευση πάνω από ενός εκατομμυρίου γκνου και 250.000 ζεβρών και των σαρκοφάγων ζώων που τρέφονται από αυτά σε μια διαδρομή μήκους περίπου 1.000 χιλιομέτρων σε Τανζανία και Κένυα.

Το πάρκο καλύπτει 14.750 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει πεδιάδες, σαβάνα, παρόχθιο δάσος και δασότοπους. Το πάρκο βρίσκεται στη βορειοδυτική Τανζανία και το βόρειο άκρο του φτάνει στα σύνορα με την Κένυα, όπου βρίσκεται το Εθνικό Καταφύγιο Μασάι Μάρα. Στα νοτιοανατολικά του πάρκου βρίσκεται η Περιοχή Διατήρησης Νγκορονγκόρο.

                                     

1. Ιστορία

Οι Μασάι έβοσκαν τα ζώα τους στις ανοικτές πεδιάδες της ανατολικής περιοχής Μάρα, την οποία ονόμαζαν "ατελείωτη πεδιάδα" περίπου 200 χρόνια πριν ο πρώτος Ευρωπαίος εξερευνητής, ο Αυστριακός Όσκαρ Μπάουμαν, επισκευτεί την περιοχή το 1892. Το όνομα "Σερενγκέτι" αποτελεί προσεγγιστική απόδοση της λέξης που χρησιμοποιούν οι Μασάι για να περιγράψουν την περιοχή, σιρινγκέτ, η οποία σημαίνει "το μέρος με την ατελείωτη γη".

Ο πρώτος Βρετανός που έφτασε στο Σερενγκέτι, ο Στίουαρτ Έντουαρτ Γουάιτ, κατέγραψε τις εξερευνήσεις του στο βόρειο Σερενγκέτι το 1913. Επέστρεψε στο Σερενγκέτι τη δεκαετία του 1920 και κατασκήνωση στην περιοχή Σερονέρα για τρεις μήνες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, αυτός και οι σύντροφοί του πυροβόλησαν 50 λιοντάρια. Επειδή το κυνήγι λιονταριών τα κατέστησε σπάνια, η βρετανική αποικιακή διοίκηση δημιούργησε ένα μερικό καταφύγιο άγριων θηραμάτων το 1921 και ένα πλήρες το 1929. Αυτές οι πράξεις ήταν η βάση για τη δημιουργία του Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι το 1951.

Για τη διατήρηση της άγριας ζωής, οι Βρετανοί εξεδίωξαν τους Μασάι από το πάρκο το 1959 και τους επανεγκατέστησαν στην περιοχή διατήρησης Νγκορονγκρόρο. Η κίνηση αυτή εξακολουθεί να θεωρείται αμφιλεγόμενη, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε εξαναγκασμός και εξαπάτηση από τις αποικιακές αρχές.

                                     
  • τζιπ ή βαν εντός των διαφόρων εθνικών πάρκων τα φλάι ιν σαφάρι fly in safaris όπου οι πελάτες ταξιδεύουν προς τα παρκά και τις κατασκηνώσεις και το
  • έως 75 αλλά σε ακραίες περιπτώσεις, όπως στο Σερενγκέτι φθάνει το 90 Σε σύγκριση με το Σερενγκέτι το ποσοστό επιβίωσης των κουταβιών στην περιοχή
  • γκνου. Αν και δεν αποτελεί μέρος του πάρκου ως τέτοια, η περιοχή είναι εντός του ίδιου Οικοσυστήματος Σερενγκέτι - Μάρα, το οποίο ορίζεται από τα όρια της
  • φτωχά αποθέματα. Στο εθνικό πάρκο του Σερενγκέτι στην Τανζανία το εύρος της περιοχής κατοικίας είναι 43 με 133 τ.χλμ. ενώ στον εθνικό δρυμό της ίδιας χώρας
  • χλμ. κάθε νύχτα προς αναζήτηση τροφής. Ωστόσο στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι τα σερβάλ δείχνουν να δραστηριοποιούνται κατά την διάρκεια της
  • Αρσενικό πάνω σε δέντρο, στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι στην Τανζανία
  • υβριδισμού μεταξύ των δύο. Η διασταύρωση μεταξύ των δύο λαμβάνει χώρα στο Εθνικό Πάρκο Ναϊρόμπι, λόγω της εκτεταμένης αλληλοεπικάλυψης των ενδιαιτημάτων. Τα
  • είναι μεγαλύτερη δύο 2 αρσενικά, κατά μέσον όρο, ανά 26, 9 χλμ² στο Εθνικό Πάρκο της Δυτικής Ακτής West Coast National Park Οι αντίστοιχες επικράτειες
  • 15 ερπετά - αμφίβια 3 και μη διακρίσιμα 1 Προβάλλοντας στοιχεία σε εθνικό επίπεδο, ο Merritt Clifton εκδότης της εφημερίδας Animal People Newspaper

Users also searched:

...
...
...